وی در سال 1300 هجری شمسی در روستای گزو از توابع پشتکوه شهرستان خاش دیده به جهان گشود. در این هنگام پدرش سردار خوبیار خان زعامت قوم شهنوازی را برعهده داشت. که پس از سالها زندگی پرخیر و برکت در سال 1335 شمسی درگذشت. و فرزند ارشدش حاج خان محمد شهنوازی با کوله باری از تجربه رهبری طایفه را بر عهده گرفت. رهبری ایشان در قوم شهنوازی مصادف بود با رهبری سرداران بزرگی همچون سردار مهرالله خان ریگی ( سردار طایفه ریگی) و سردار حاج امیر خان کرد ( سردار طایفه میربلوزهی و کرد و سهراب زهی ) در خاش . ایشان سالها با درایت و ایمانی که داشت موجب صلح و آشتی در منطقه بلوچستان گردید . بسیاری از درگیری های خونین قومی که توسط بدخواهان بلوچ در بین طایفه های مختلف درست می شد با درایت و تدبیر مناسب سردار حل و فصل گردیده و موجب می شد تا مهر و محبت مردم نسبت به این زعیم دلسوز افزایش یابد. در اوایل انقلاب هنگامی که تشخیص داد شاید حقی از مردم بلوچ تضییع می شود کوله بار سفر به دیار غربت را بسته و گفت من اگر نتوانم مشکلات قوم بلوچ را در ایران حل کنم دیگر در این سرزمین جایی برای من نیست. سالها پس از انقلاب وقتی دولتمردان متوجه شدند که چه وزنه سنگینی برای امنیت ایران را از دست داد ه اند توسط دیگر بزرگان بلوچ از وی خواستند تا به ایران بازگردد و امنیت منطقه را سامان دهد. سرانجام سردار حاج خان محمد شهنوازی که بعد از وفات مرحوم سردار مهرالله خان سردار حاج امیر خان مرحوم سردار حاج الله رسان و سردار خلیل خان و شریف خان آخرین بازمانده سرداران بزرگ سرحد بود و به تنهایی بار فراق دوستان دیرین و رهبری اقوام فوق را بر دوش می کشید در تاریخ چهارشنبه 30/11/1385 در سن 85 سالگی چشم از جهان فرو بست و به سرای جاوید شتافت.